Luterański kościół przy pszczyńskim Rynku, zbudowany w latach 1743-1746 i odbudowany w neobarokowej formie po pożarze w 1905 roku.
Kościół ewangelicki przy Rynku w Pszczynie to świątynia parafii ewangelicko-augsburskiej, której fasada wychodzi na główny plac miasta. Obecny neobarokowy gmach powstał po pożarze z 1905 roku, a dzieje budowli sięgają połowy XVIII wieku.
Starania o ewangelicki kościół w Pszczynie rozpoczęto w 1709 roku. Świątynię zbudowano w latach 1743-1746 z fundacji Erdmanna Promnitza według projektu nadwornego architekta Christiana Jahnego, a skonsekrowano w 1746 roku. W 1860 roku nadbudowano wieżę, w 1896 roku ufundowano nowe organy, a w 1905 roku pożar zniszczył budynek. Odbudowę z lat 1905-1907 prowadził architekt Scheinnert, który później przebudowywał zamek Książ. Powstał neobarokowy gmach z największą salą w mieście.
Od strony Rynku wejście akcentuje okazały portal z dwiema kolumnami jońskimi, a dwa narożne ryzality kryją miedziane hełmy. Wieża po północno-zachodniej stronie ma większy miedziany hełm, a dach jest mansardowy. Na zewnętrznej ścianie wmurowano kamienną płytę nagrobną szlachcica Zawadzkiego z Polanki, zmarłego w 1716 roku. We wnętrzu biegną drewniane empory, charakterystyczne dla kościołów ewangelickich. Ołtarz z obrazem „Wniebowstąpienie Pana Jezusa” podarowała księżna Augustyna Anhalt-Köthen, a naprzeciw ambony znajduje się loża książęca z herbem Hochbergów.
W bezpośrednim sąsiedztwie stoją zamek w Pszczynie i ratusz, a dalej Muzeum Prasy Śląskiej oraz Zagroda Wsi Pszczyńskiej.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się