Kościół parafialny z lat 1937-1939 z mozaiką św. Anny w prezbiterium, wykonaną w Monachium na przełomie 1939 i 1940 roku.
Kościół św. Anny w Babicach to murowana świątynia z lat 1937-1939, znana przede wszystkim z mozaiki z wizerunkiem patronki w prezbiterium. Stoi we wsi na krawędzi Płaskowyżu Rybnickiego, w ziemi raciborskiej.
Plany budowy kościoła pojawiły się w latach 20. XX wieku, ale skończyły się na dokumentacji. Umowę na budowę podpisano 18 listopada 1937 roku, a 30 maja 1939 roku konsekrował świątynię biskup Walenty Wojciech. W czasie wojny kościół ucierpiał i odbudowano go w latach 1945-1946. Samodzielna parafia powstała w Babicach 29 września 1980 roku; wcześniej wieś należała do parafii w Raciborzu-Markowicach.
Kościół jest murowany, otynkowany i jednonawowy, z prosto zamkniętym prezbiterium. Czworoboczna wieża ma pięć kondygnacji i dach piramidalny, a kondygnację dzwonnicy zdobi gzyms. Nad głównym wejściem jest okrągłe okno. Wyposażenie wnętrza jest nowoczesne. Witraże ufundowano i zamontowano w latach 1979-1986, a w latach 1991-1996 świątynię odnowiono, obejmując konserwacją między innymi stacje drogi krzyżowej, ołtarze boczne, mozaikę i polichromię.
Mozaika zajmuje górną połowę frontowej ściany prezbiterium. Wykonała ją na przełomie lat 1939 i 1940 monachijska firma Mayer'sche Hofkunstanstalt. Koło mozaiki ma średnicę 270 cm, a razem z promieniami 420 cm. W 1992 roku krakowskie konserwatorki dokonały jej gruntownej renowacji: wymieniono około 800 sztuk złotej kostki i uzupełniono ubytki w kostce kolorowej.
Organy zbudował w 1966 roku Dominik Biernacki; instrument miał sześć głosów i zastąpił fisharmonię. W latach 2011-2012 przebudowano go według projektu prof. Juliana Gembalskiego, dodając dziewięć nowych głosów, tak że obecnie ma ich piętnaście, dwa manuały i pedał.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się