Murowany kościół z 1885 roku na miejscu drewnianego wotum po zarazie, z cmentarzem założonym w 1784 roku
Kościół św. Marka w Żywcu to murowana świątynia z 1885 roku przy ulicy Sienkiewicza, za dawnym Szpitalem Powiatowym, w parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Poprzedził ją drewniany kościółek z 1591 roku, a wokół zachował się zabytkowy cmentarz.
Pierwszy, drewniany kościół powstał w 1591 roku jako wotum o zakończenie zarazy, która dotknęła miasto. Wzniesiono go na działce, gdzie stał krzyż „Boża Męka” z datą 1584. W 1664 roku świątynia otrzymała pierwszą polichromię, dzieło Fabiana Sobinowicza, a w 1708 roku ustawiono w niej ołtarz Najświętszej Marii Panny ufundowany przez Andrzeja Komonieckiego. Z powodu złego stanu technicznego w 1885 roku przebudowano ją na murowaną. Pieniądze pochodziły ze składek i zapisów po zmarłych, a mieszkańcy, którzy pracowali bezpłatnie, zyskali prawo do darmowego pochówku na przykościelnym cmentarzu. We wnęce wieży umieszczono wczesnobarokową, drewnianą płaskorzeźbę św. Marka.
Obecny ołtarz jest neogotycki, z rzeźbami Chrystusa Zmartwychwstałego, św. Antoniego Padewskiego i św. Marka Ewangelisty. Wisi tu obraz św. Marka z 1834 roku pędzla Teodora Stachowicza oraz piętnaście epitafiów z XIX i XX wieku. Dawne klasycystyczne świeczniki trafiły do Muzeum Miejskiego w Żywcu, a skrzydła gotyckiego tryptyku z lat 1445-1450 do Muzeum Narodowego w Krakowie. Na emporze stoją organy z 1895 roku firmy Gebrüder Rieger, odnowione w 2020 roku.
Zabytkowy cmentarz założono w 1784 roku i zamknięto na początku XX wieku na mocy austriackich przepisów sanitarnych. Stoi na nim neogotycka kaplica grobowa ks. Tomasza Czapeli z 1907 roku oraz kamienna rzeźba św. Józefa z Dzieciątkiem, ufundowana w 1797 roku.
Około kilometra stąd jest kościół Świętego Krzyża, a nieco dalej konkatedra Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i Domek Chiński.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się