Grupa wapiennych skał o wysokości 5-30 m na grzbiecie między zamkami w Mirowie i Bobolicach, wzdłuż Szlaku Orlich Gniazd.
Skały Mirowskie to grupa wapiennych skał na grzbiecie wzniesienia, od zamku w Mirowie do Bobolic, w powiecie myszkowskim. Wchodzą w skład Grzędy Mirowsko-Bobolickiej, zwanej też Pasmem Mirowskim. Ciągną się na długości ponad kilometra wzdłuż Szlaku Orlich Gniazd, a ze szlaku, który często prowadzi szczytami skał, otwiera się szeroka panorama.
Skały mają od 5 do 30 metrów wysokości i są zbudowane z twardych wapieni skalistych. Okolica jest trawiasta, a na skałach rośnie roślinność kserotermiczna. Wspinacze podzielili je na grupy i nadali nazwy poszczególnym turniom: od zachodu to Skały przy Zamku (m.in. Grzyb), Grupa Trzech Sióstr, Krótka Grzęda, Szeroka Baszta i Mniszek, Grupa Turni Kukuczki oraz Grupa Skały z Grotą. W pobliżu leżą zamek w Mirowie i zamek w Bobolicach.
Skały są popularnym celem wspinaczki skalnej: poprowadzono na nich około 150 dróg o trudności od II do VI w skali Kurtyki, a większość ma wystawę północną. Przełomem były zawody na Turni Kukuczki w 1989 roku, a gwałtowny rozwój wspinaczki przypadł na lata 90. XX wieku. Badania wykazały, że wspinaczka ma istotny, negatywny wpływ na roślinność naskalną, dlatego postuluje się kontrolę tej formy turystyki.
W skałach są schroniska skalne i jaskinie. Najdłuższa, Jaskinia Sucha, ma 75 m i jest opisywana jako niebezpieczna. W jaskini Stajnia archeolodzy znaleźli w namulisku fragmenty szczątków neandertalczyka, według źródeł jedyne w Polsce.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się