Ceglane mury miejskie z XIII i XIV wieku, jedne z najstarszych na Śląsku, zachowane we fragmentach przy ulicach Ogrodowej i Męczenników Oświęcimskich.
Mury miejskie w Żorach to średniowieczne obwarowania, z których zachowały się fragmenty wzdłuż ulic Ogrodowej i Męczenników Oświęcimskich. Ceglane mury w stylu gotyckim pochodzą z XIII i XIV wieku i należą do najstarszych na Śląsku. Są wpisane do rejestru zabytków.
Żory otrzymały prawa miejskie w lutym 1272 roku od księcia Władysława. Prawdopodobnie już w XIII wieku rozpoczęto budowę murów. Badania z lat 1968-1972 potwierdziły, że powstawały od ostatniej ćwierci XIII wieku do połowy XIV wieku i prawdopodobnie ukończono je przed 1345 rokiem.
Mury spełniły swoją funkcję: w 1345 roku obroniły miasto przed wojskami Kazimierza Wielkiego, przetrwały też oblężenie w czasie wojen husyckich w 1443 roku oraz walki o koronę czeską w 1473 roku. Pożary w 1789 i 1807 roku przyczyniły się do niszczenia murów, a cegłę z rozbiórki używano do odbudowy spalonych domów. W 1824 roku władze zakazały rozbiórki, co uratowało około 40 procent budowli.
Średniowieczne miasto miało układ owalnicy z rynkiem pośrodku, otoczony murem i fosą. Fosa miała około 20 metrów szerokości i około 5 metrów głębokości. W murach były dwie bramy: Krakowska i Cieszyńska (zwana też Raciborską). Odcinek północny jest starszy i wykonany z cegły „palcówki”, a część południowa powstała w połowie XIV wieku jako pełny mur ceglany na kamiennym fundamencie. W części południowej widać połączenie fragmentów budowanych z dwóch stron.
Pozostałości Bramy Cieszyńskiej odkryto w 1972 roku przy ulicy Górne Przedmieście. Fundamenty Bramy Krakowskiej znaleziono przypadkowo przy wyburzaniu budynku przy ulicy Szerokiej. Na rondzie Dolne Przedmieście stoi ceglana rzeźba upamiętniająca tę bramę, z herbem miasta.
Fragmenty murów leżą w pobliżu Starego Miasta, blisko kościoła św. Filipa i Jakuba, synagogi i Muzeum Miejskiego.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się