Klasycystyczny pałac Dietrichsteinów z lat 40. XVIII wieku przy rynku w Wodzisławiu Śląskim, od 1971 roku siedziba muzeum miejskiego.
Pałac Dietrichsteinów, nazywany też zamkiem, stoi tuż przy rynku w Wodzisławiu Śląskim i od 1971 roku mieści Muzeum w Wodzisławiu Śląskim. Został zbudowany w pierwszej połowie lat 40. XVIII wieku na miejscu średniowiecznego zamku. Jest murowanym, piętrowym gmachem w stylu klasycyzmu i wpisano go do rejestru zabytków w 1966 roku.
Pierwszy zamek wodzisławski powstał prawdopodobnie około 1257 roku, z fundacji księcia opolsko-raciborskiego Władysława, w początkach istnienia miasta. Za najstarszy fragment założenia uznaje się kopiec w Parku Miejskim, około 40 metrów na południe od pałacu, na którym stała przypuszczalnie drewniana wieża mieszkalno-obronna. W XVI wieku zamek składał się z bramy, zbrojowni i budynku głównego, a całość otaczała fosa z mostem. W 1648 roku zburzyli go Szwedzi. Odbudowany, nie odzyskał dawnej świetności. W końcu XVII wieku dobra wodzisławskie przeszły w ręce rodu Dietrichsteinów.
Nową rezydencję zlecił Guidobald Josef von Dietrichstein, który w 1743 roku ożenił się z Marią Gabrielą Henckel von Donnersmarck. Budowę rozpoczęto około 1743 roku i ukończono przed 1747. Podwójny kartusz z herbami obu rodów widnieje do dziś na elewacji frontowej. Autorem projektu był prawdopodobnie morawski architekt Franz Anton Grimm. Stary zamek rozebrano, a na jego miejscu założono ogrody. Część kamieni ze starej budowli mogła zostać użyta ponownie przy wznoszeniu pałacu.
Budynek ma plan wydłużonego prostokąta o wymiarach około 52,8 na 17,3 metra. Jego fasada jest symetryczna, piętnastoosiowa, z płytkim trzyosiowym ryzalitem zwieńczonym trójkątnym szczytem. Elewacja ogrodowa ma jedenaście osi i ryzalit z kanelowanymi lizenami. Dolne części ścian wzniesiono z kamienia i cegły, wyższe są ceglane. Pałac uważa się za jedną z pierwszych budowli klasycystycznych na ziemiach polskich.
Po Dietrichsteinach, którzy mieli pałac do 1772 roku, budynek często zmieniał właścicieli. Wielki pożar miasta w 1822 roku zniszczył dach i górne piętro. Od 1881 roku mieścił się tu w całości magistrat, aż do 1974 roku, a w okresie międzywojennym i podczas II wojny także siedziba policji. W latach 2018-2022 przeprowadzono gruntowną przebudowę, w której odtworzono łamany dach z lukarnami i oknami w kształcie bawolich oczu.
Muzeum wyrosło z izby regionalnej prowadzonej przez Towarzystwo Miłośników Ziemi Wodzisławskiej. Parter zajmują wystawy o przeszłości ziemi wodzisławskiej. Wśród ekspozycji są m.in. pradzieje ziemi rybnicko-wodzisławskiej, życie codzienne w średniowiecznym mieście i dzieje XX wieku w Wodzisławiu; muzeum informuje też o nowej wystawie stałej poświęconej międzywojniu i II wojnie światowej, więc zestaw się zmienia. Na pierwszym piętrze jest galeria wystaw czasowych ze sztuką współczesną, ze szczególnym uwzględnieniem twórców lokalnych, a na drugim Strefa Odkrywania, Wyobraźni i Aktywności (SOWA), czyli lokalne centrum nauki powstałe pod patronatem Centrum Nauki Kopernik. Budynek dostosowano dla osób z niepełnosprawnościami: ma bezprogowe drzwi, windę i przystosowane toalety.
Pałac stoi przy samym rynku w Wodzisławiu Śląskim. Około 3,6 km dalej jest kościół Niepokalanego Serca Maryi, a ślady przemysłowej przeszłości regionu pokazuje Zabytkowa Kopalnia Ignacy.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się