Pałac z 1926 roku w Chorzenicach, w czasie okupacji miejsce kaźni, upamiętniony tablicą, dziś dom dziecka.
Pałac w Chorzenicach w powiecie częstochowskim wzniesiono w 1926 roku jako nowoczesną rezydencję ziemiańską. Dziś mieści dom dziecka, a z jego historii wojennej wynika, że jest też miejscem pamięci.
Majątek na początku XX wieku należał do Jana Reszke, a później do rodziny jego spadkobierczyni Janiny, żony pułkownika Adama Nieniewskiego. Pałac z 1926 roku miał kanalizację, elektryczność i centralne ogrzewanie, a od strony elewacji tarasy na wysokości piętra. Rodzina Nieniewskich zamieszkała w nim w 1929 roku.
Po wybuchu wojny Nieniewskich wyrzucono z pałacu, a Niemcy urządzili tam posterunek żandarmerii. Było to miejsce kaźni około trzech tysięcy Polaków i Żydów; liczbę podaje tylko jedno źródło. W 1963 roku na froncie budynku wmurowano tablicę ku czci zamordowanych. Po wojnie pałac przebudowano i zaadaptowano na dom dziecka.
Pałac jest dwukondygnacyjny i dziewięcioosiowy, z płaskim dachem z attyką i ganekiem filarowym pośrodku fasady. W latach 60. XX wieku zabudowano tarasy na skrzydłach. Park dzieli droga dojazdowa na część ozdobną i gospodarczą, rosną w nim topole, dęby, lipy i kasztanowce. Niedaleko stoi Pałac Nieznanice.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się