Park o powierzchni 8,9 ha w Bytomiu z przełomu lat 20. i 30. XX wieku, z modernistycznym układem, stawami i czterema tarasami widokowymi.
Park im. Adama Mickiewicza w Bytomiu zajmuje 8,9 ha na terenie dzielnic Rozbark i Łagiewniki i jest jednym z większych parków miasta. Powstał na przełomie lat 20. i 30. XX wieku i figuruje w gminnej ewidencji zabytków Bytomia.
Pierwotnie park nazywał się Goethe Park i leżał w historycznej dzielnicy Neubeuthen (Nowy Bytom). Do jego urządzenia częściowo wykorzystano naturalny las i urozmaiconą rzeźbę terenu z dołami poeksploatacyjnymi. W sąsiedztwie powstało osiedle robotnicze z tak zwanymi fińskimi domkami, a nazwy jego ulic nawiązywały do postaci z utworów Goethego: Egmont-Weg, Faust-Weg, Werther-Weg, Hermann-Weg i Dorotheen-Weg.
W latach 60. XX wieku park zmodernizowano ze środków Kopalni Węgla Kamiennego Rozbark: powstały boiska, brodzik dla dzieci i tor saneczkowy, z których zachował się tylko tor. W 2010 roku teren zrekultywowano, dodając sztuczne ruiny, drewniany mostek i tarasy widokowe, a w 2018 roku park poddano rewitalizacji.
Park ma charakter modernistycznej kompozycji opartej na układach geometrycznych i symetrycznych osiowo. Leży głównie w dolinie Granicznego Potoku, przy ruchliwej ulicy Chorzowskiej. W centrum jest duża trawiasta przestrzeń z pojedynczymi drzewami, a na terenie parku kilka stawów, częściowo zarośniętych szuwarem trzcinowym, które do lat 60. służyły jako kąpieliska.
Rosną tu m.in. dąb szypułkowy, grab pospolity, kasztanowiec pospolity, lipa drobnolistna, klony, modrzew europejski, robinia akacjowa, topole i wierzby. W parku zaobserwowano 13 gatunków ważek.
Infrastruktura obejmuje fontannę, kamienny krąg, trejaże, drewniany mostek i cztery tarasy widokowe o nazwach „Energia”, „Przystań”, „Wzgórze” i „Zamczysko”.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się