Plac w sercu bielskiego Syjonu z kościołem Zbawiciela i jedynym w Polsce pomnikiem Marcina Lutra.
Plac Marcina Lutra to centralny punkt kwartału ewangelickiego w Bielsku-Białej, znanego jako Bielski Syjon. Leży na pograniczu historycznego Dolnego i Górnego Przedmieścia, tuż obok śródmieścia.
Początki dzielnicy wiążą się z patentem tolerancyjnym cesarza Józefa II z 13 października 1781 roku, który dał luteranom swobodę praktykowania religii. W marcu 1782 roku, podczas pierwszego nabożeństwa, superintendent Jan Traugott Bartelmus użył określenia „bielski Syjon”. Jako pierwsza powstała szkoła (1782-1783), potem murowany kościół, ukończony w 1790 roku. Budynki zniszczył pożar miasta w 1808 roku, ale wkrótce je odbudowano.
Kościół Zbawiciela przebudowywano w duchu neogotyckim: w 1881 roku według projektu wiedeńskiego architekta Heinricha von Ferstela, a w latach 1895-1896 podwyższono wieżę. W 1900 roku odsłonięto tu pomnik Marcina Lutra autorstwa Franza Vogla. Był to jeden z dwóch takich pomników w monarchii austro-węgierskiej, a dziś pozostaje jedynym w Polsce. Na placu stoi też Studnia Pastorów z 1934 roku, upamiętniająca zasłużonych pastorów bielskich, oraz Pomnik Wdzięczności i Miłości, fragment grobowca pastora Georga Nowaka z 1818 roku.
Gmach dawnego Ewangelickiego Seminarium Nauczycielskiego z lat 1863-1866 był pierwszą i przez kilkanaście lat jedyną taką placówką w państwie austriackim. Dziś mieści Wyższą Szkołę Administracji. W budynku z lat 1987-1992 mają siedzibę Wydawnictwo Augustana i zarząd diecezji cieszyńskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.
W czasach austro-węgierskich plac nazywał się Kirchplatz, potem plac Kościelny, w PRL plac księdza Piotra Ściegiennego. Obecne imię nadano mu w 1990 roku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się