Plac w śródmieściu Zabrza, zrealizowany w latach 1933-1936 według projektu Karla Breuera, z rzeźbą i zabytkową studnią.
Plac Wolności to plac w śródmieściu Zabrza, wyłączony z ruchu kołowego i połączony z ulicą Wolności, reprezentacyjnym deptakiem miasta. Dawniej nosił nazwy Peter-Paul-Platz i plac 24 Stycznia.
Pierwsze plany przebudowy pochodzą z lat 20. XX wieku i wiązały się z koncepcją centrum dla Trójmiasta Gliwice-Zabrze-Bytom. Pierwszy konkurs rozpisano w 1927 roku, a w kolejnym z 1928 roku zgłosili się znani niemieccy architekci: Paul Bonatz, Hans Poelzig, Max Berg i Dominikus Böhm. Z powodów finansowych żaden projekt nie powstał.
Realizację prowadzono od lipca 1933 do 1936 roku według projektu Karla Breuera, uproszczonej wersji projektu Hansa Poelziga z 1928 roku. Stalowy szkielet budynku przy placu Wolności 2 wykonała Huta Donnersmarcka. Plac ma zwartą zabudowę z kamienicami z przełomu XIX i XX wieku.
Na placu stoi rzeźba „Spotkanie z własnym ja” Heinza Tobolli z 1997 roku. W 2003 roku odkryto zabytkową studnię z lustrem wody na głębokości 18 metrów; po remoncie z 2005 roku jest przykryta szkłem i podświetlona. Stoją tu też figury bohaterów bajek Janoscha, Tygryska, Tigerente i Misia. Kilkaset metrów dalej jest Dom Muzyki i Tańca.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się