Dawny szyb kopalni „Reden” w Radlinie, w którym w latach 1939-1945 okupanci mordowali mieszkańców okolicy; na miejscu stoi pomnik.
Szyb Reden w Radlinie służył do wydobycia i wentylacji kopalni, a w czasie II wojny światowej stał się miejscem zbrodni: okupanci wrzucali do nieczynnego szybu pojmanych mieszkańców okolicy. Dziś na terenie dawnego szybu stoi pomnik upamiętniający ofiary.
Szyb leżał w pobliżu dawnej wsi Biertułtowy, dziś części Radlina nazywanej Reden. Należał do kopalni węgla kamiennego „Reden”, działającej od 1842 roku, i był używany od 1892 do marca 1905 roku. Miał pierwotnie 204,5 m głębokości. Po zamknięciu kopalni przekształcono go w szyb wentylacyjny pobliskiej kopalni „Emma” (dziś „Marcel”) i pogłębiono do około 300 m. Później zamknięto go ponownie, a po ostatecznym wyłączeniu zalano wodą do głębokości 70 m.
W latach 1939-1945 do nieczynnego szybu wrzucano żywcem osoby z okolicznych terenów ziemi rybnicko-wodzisławskiej. Po wejściu Armii Czerwonej do Radlina w marcu 1945 roku powołano komisję do zbadania sprawy, a do szybu spuszczono górnika, który zobaczył na dnie ciała ofiar. Wydobyto zwłoki ośmiu osób, dwóch mężczyzn i sześciu kobiet, z których zidentyfikowano pięć. Ostateczna liczba ofiar nie jest znana, ponieważ część ciał opadła na dno. Ofiary pochowano na cmentarzu parafialnym w Radlinie-Biertułtowach, gdzie nagrobek z napisem ku czci „poległych bohaterów, żywcem wrzuconych do szybu Reden” zastąpiono w połowie lat 90. nowym, w formie krzyża.
W 1973 roku na terenie byłego szybu postawiono w czynie społecznym pomnik upamiętniający zbrodnię; stoi tam do dziś. W 2024 roku na terenie dawnych szybów kopalni Reden utworzono Park Jordanowski.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się