Zabytkowy teatr z 1910 roku przy Placu Teatralnym w Cieszynie, projektu wiedeńskich architektów Fellnera i Helmera, z widownią na 630 miejsc.
Teatr im. Adama Mickiewicza stoi przy Placu Teatralnym w cieszyńskim Starym Mieście. To pięciokondygnacyjny gmach z 1910 roku zaprojektowany przez wiedeńskich architektów Ferdinanda Fellnera i Hermanna Helmera, autorów 48 teatrów w Europie. Obiekt jest wpisany do rejestru zabytków i należy do Europejskiej Trasy Historycznych Teatrów.
Pomysł budowy pojawił się wiosną 1902 roku z inicjatywy radnego Franza Bartha, który zorganizował Towarzystwo Budowy Teatru. Gmach stanął w miejscu dawnych koszar, a prace budowlane zakończono w 1909 roku. Otwarcie nastąpiło 24 września 1910 roku sztuką Franza Grillparzera „Fale morza i miłości”. Początkowo grano po niemiecku, a pierwszą polską sztuką była w 1920 roku „Zemsta” Aleksandra Fredry. Po wojnie, w 1945 roku, utworzono tu Teatr Polski w Cieszynie, który przez wiele lat był drugą sceną Teatru Polskiego w Bielsku-Białej.
Od 1993 roku teatr podlega miastu Cieszyn. W 1974 roku w jego wnętrzach kręcono zdjęcia do filmu Andrzeja Wajdy „Ziemia obiecana”.
Budynek reprezentuje późny wiedeński barok. Siedmioosiowa fasada ma trójkątny ryzalit i płaskie lizeny, a nad gzymsem wznosi się naczółek z „oknem nerkowym” i motywem rocaille. Dach jest wysoki, łamany, z lukarnami i wieżyczką. Przed wejściem rosną dwie glediczje trójcierniowe uznane za pomniki przyrody.
Wnętrza utrzymano w bieli, złocie i czerwieni. Z owalnego westybulu dwie klatki schodowe prowadzą na piętra, a foyer na pierwszym piętrze ozdabiają kryształowe żyrandole. Sztukaterie ze wzorami liści, muszli i pawich ogonów zdobią sufit i otoczenie sceny, a nad portalem sceny widnieje maska Melpomeny. Widownia ma dziś 630 miejsc, a sala słynie z dobrej akustyki; w czasie II wojny światowej zamontowano scenę obrotową i żelazną kurtynę.
Teatr zaprojektowano na 770 miejsc, a kubatura budynku wynosi 16 944 metrów sześciennych. Dekoracje wnętrz wykonali wiedeńscy artyści: sztukaterie H. Hendner, rzeźby F. Volkel, malowidła J. Kotts i P. Niedoba, a ślusarkę artystyczną E. Riese. W latach 1977-1979 przeprowadzono dwuletni remont generalny, podczas którego rzeźbiarz Jan Herma wykonał płaskorzeźby Heleny Modrzejewskiej, Stanisława Moniuszki i Wojciecha Bogusławskiego. W holu wisi tablica upamiętniająca Franza Bartha i Johanna Struhala, inicjatorów budowy.
Teatr przyjmuje spektakle dramatyczne i muzyczne, opery, operetki, balety, koncerty i kabarety. Od 1990 roku odbywa się tu międzynarodowy festiwal teatralny „Bez granic”, dawniej „Na granicy”.
W pobliżu teatru są Muzeum Drukarstwa, Studnia Trzech Braci i Wieża Piastowska, a nieco dalej Rotunda św. Mikołaja.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się