Zabytkowy teatr z lat 1888-1890 na Dolnym Przedmieściu Bielska-Białej, projektu wiedeńskiego architekta Emila von Förstera, z fasadą zdobioną posągami Apolla i muz.
Teatr Polski stoi przy ulicy 1 Maja na historycznym Dolnym Przedmieściu Bielska-Białej, tuż obok Zamku książąt Sułkowskich. To murowany z cegły gmach z końca XIX wieku, wpisany do rejestru zabytków, a od ponad stu trzydziestu lat siedziba stałej sceny miasta.
Budynek wzniesiono w latach 1888-1890 projektu wiedeńskiego architekta Emila von Förstera. Rejestr zabytków określa jego styl jako eklektyczny, a opracowania wskazują przewagę neoklasycyzmu i neobaroku. Fasadę zbudowano na motywie rzymskiego łuku triumfalnego, a ozdabiają ją posągi Apolla oraz muz Melpomeny i Talii. Zgodnie z założeniami Förstera teatr miał przypominać Operę Wiedeńską i Teatr Narodowy w Budapeszcie.
We wnętrzu zachowała się kurtyna z 1890 roku z przedstawieniem „Taniec Nimf”, wykonana w pracowni Franciszka Rottonary. W latach 1904-1905 budynek przebudowano projektu wiedeńskiego biura Fellner & Helmer, znanego z projektów wielu teatrów w Europie Środkowej. Przed wejściem stoi replika fontanny z 1895 roku, podarowanej miastu przez budowniczych bielskich wodociągów.
Pierwsza scena w mieście działała od końca XVIII wieku w dawnym browarze zamkowym, z inicjatywy księcia Franciszka Sułkowskiego. W 1887 roku powołano Komitet Budowy Teatru, a rok później ruszyła zbiórka społeczna. Gmach otwarto 30 września 1890 roku „Snem nocy letniej” Szekspira. Do 1921 roku działała tu wyłącznie zawodowa scena niemiecka, a w okresie międzywojennym była to jedyna zawodowa scena niemiecka w Polsce.
W 1921 roku powstało Towarzystwo Teatru Polskiego, które z czasem dostało dostęp do sceny na kilka wieczorów w tygodniu, a w 1938 roku zezwolenie na prowadzenie stałego przedsiębiorstwa teatralnego. Po wojnie, w czerwcu 1945 roku, scenę reaktywowano „Krakowiakami i góralami” Jana Nepomucena Kamińskiego. Teatr upaństwowiono w 1949 roku, a przez wiele lat prowadził też scenę w Cieszynie.
Elewację odnowiono w 2008 roku: skonserwowano rzeźby, wymieniono pokrycie dachu i dodano iluminację. W gmachu działa scena obrotowa i klimatyzacja, a w piwnicy urządzono kawiarnię. Repertuar obejmuje dramat klasyczny i współczesny, a także musicale, między innymi „Zorbę” i „Sześć wcieleń Jana Piszczyka”, nagradzane Złotymi Maskami. Od 2013 roku teatr prowadzi cykl „Spektakli bez barier” z audiodeskrypcją i tłumaczeniem na język migowy. Obok Dużej Sceny teatr gra też w Salonie Muzycznym na Zamku książąt Sułkowskich.
W kilkuminutowym spacerze od teatru jest katedra św. Mikołaja i Muzeum Literatury im. Władysława Reymonta. Kawałek dalej stoi pomnik Bolka i Lolka.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się