Ceglana willa dyrektorska z 1897 roku w parku, dziś z biblioteką i izbą pamięci.
Pałacyk Szymańskiego to ceglana willa z końca XIX wieku, wzniesiona jako rezydencja dyrektora Towarzystwa Akcyjnego „Zawiercie”. Stoi w parku w pobliżu centrum miasta, a dziś mieści bibliotekę i kilka instytucji kultury.
Willę ukończono w 1897 roku jako część osiedla robotniczego Towarzystwa Akcyjnego „Zawiercie”. Projektował ją warszawski inżynier architekt Hugon Kuder. Budynek wzniesiono z cegły i osadzono na kamiennym cokole, a przed frontem urządzono okazały podjazd z gazonem. Nazwa pochodzi od Stanisława Szymańskiego, dyrektora towarzystwa.
Wokół willi założono park w stylu angielskim, zaprojektowany w pracowni Kudera. Przepływającą przez niego Młynówkę przekształcono w system ozdobnych stawów, które pełniły także funkcje użytkowe. Po wojnie teren parku, zaniedbywany od 1939 roku, przejął Skarb Państwa i urządzono na nim park miejski, a dawna brama wjazdowa obok willi zniknęła. Do rejestru zabytków pałacyk wpisano w 1991 roku. W sąsiedztwie leży Park im. Tadeusza Kościuszki.
W pałacyku działają Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna, Izba Pamięci majora Tadeusza Klimasa, filia Społecznych Ognisk Muzycznych i Klub Novum. Dojście do poszczególnych jednostek zależy od ich zasad, które podają same instytucje.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się