Modernistyczna rezydencja prezydentów RP z lat 1929-1930 na stoku Zadniego Gronia w Wiśle, zwiedzana w grupach z przewodnikiem po zgłoszeniu.
Zamek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Wiśle, zwany Zameczkiem, to modernistyczny pałac z lat 1929-1930 na stoku Zadniego Gronia w Beskidzie Śląskim. Zbudowano go dla prezydenta Ignacego Mościckiego, a dziś jest rezydencją prezydentów RP, częściowo udostępnioną zwiedzającym.
W 1906 roku arcyksiążę cieszyński Fryderyk Habsburg kazał postawić na zboczu Zadniego Gronia modrzewiowy pałacyk myśliwski, ukończony w 1907 roku. Po 1918 roku obiekt przejęło państwo. Sejm Województwa Śląskiego postanowił go wyremontować na rezydencję prezydenta, ale w nocy z 23 na 24 grudnia 1927 roku świeżo odnowiony budynek doszczętnie spłonął z niewyjaśnionych przyczyn. Zachował się tylko drewniany kościółek z 1909 roku.
Nową rezydencję ufundowano jako dar województwa śląskiego dla głowy państwa. Głównym inicjatorem był wojewoda Michał Grażyński, a projekt wykonał nieodpłatnie profesor Adolf Szyszko-Bohusz we współpracy z Andrzejem Pronaszką i Włodzimierzem Padlewskim. Prezydent Mościcki przyjechał do zamku po raz pierwszy 21 stycznia 1931 roku.
Właściwa rezydencja, Zamek Górny, stoi na warstwicy łączącej Zadni Groń z Baranią Górą, a jego łukowy kształt odpowiada przebiegowi tej warstwicy. Bryła nawiązuje do średniowiecznego zamku i uchodzi dziś za klasyczny przykład konstruktywizmu i funkcjonalizmu końca lat dwudziestych. Pierwotne płaskie dachy okazały się niefunkcjonalne w górskim klimacie, więc w 1938 roku dobudowano strome, kryte miedzią dachy. W miejscu pałacyku Habsburgów powstał Zamek Dolny dla świty prezydenta. Stok opada ku Jezioru Czerniańskiemu. Zespół jest wpisany do rejestru zabytków (numer A/705/94, decyzja z 7 czerwca 1994 roku).
W czasie okupacji zamek znajdował się w dyspozycji SS. Po wojnie szybko go odrestaurowano i oddano do dyspozycji prezydenta, a po likwidacji urzędu służył jako ośrodek wypoczynkowy Urzędu Rady Ministrów. W tych latach był utajniony i znikał z map. W 1981 roku stał się domem wczasowym kopalni, a w 2002 roku wrócił do Kancelarii Prezydenta RP. Remont trwał w latach 2003-2005.
Trasa obejmuje salon Pronaszki, dawną werandę z widokiem na pasmo Baraniej Góry. Stoi w nim zachowany komplet mebli z giętych rur chromowanych, który strona rezydencji nazywa unikatem w Polsce, a żyrandole zaprojektował Stanisław Bartłomiejczyk. Dalej są jadalnia w stylu art déco ze stołem na 16 osób, salon wypoczynkowy z palarnią i salonik myśliwski z ekspozycją broni. Na drugim piętrze odtworzono gabinet prezydenta II Rzeczypospolitej i salon kąpielowy. Zwiedzanie obejmuje także Kaplicę św. Jadwigi.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się