W samo południe | Festiwal Ars Cameralis

Film „W samo południe” jest pokazywany w ramach XXXV Festiwalu Ars Cameralis, który pod hasłem „Pustka” trwa od 3 do 27 listopada 2026. Przed seansem krótką prelekcję wygłosi Anita Skwara, filmoznawczyni, krytyczka filmowa i animatorka kultury, członkini Stowarzyszenia Filmowców Polskich, Międzynarodowej Federacji Prasy Filmowej FIPRESCI i Europejskiej Akademii Filmowej (EFA).

W małym miasteczku amerykańskiego Zachodu stróż prawa Will Kane (Gary Cooper) musi stawić czoła powracającemu śmiertelnemu wrogowi, którego wysłał za kratki. Szeryf szybko zdaje sobie sprawę, że nie może liczyć ani na wyrozumiałość nowo poślubionej małżonki (Grace Kelly), ani na wsparcie mieszkańców, których dotychczas chronił. Srebrna gwiazda na piersi, honor i poczucie obowiązku nie pozwalają mu opuścić miasteczka w chwili próby. Gdy samotnie przemierza opustoszałe ulice i mija szczelnie zamknięte drzwi, ludzie wstrzymują oddech w oczekiwaniu na niebezpieczeństwo. Tymczasem w mieście panoszy się banda wyrzutków, która z niecierpliwością czeka na przyjazd swojego przywódcy. Zegar odlicza minuty do pojedynku w samo południe. Film zdobył cztery Oscary: dla najlepszego aktora pierwszoplanowego, za najlepszy montaż oraz najlepszą muzykę i piosenkę.

„Podwójne ubezpieczenie”, „Harvey” i „W samo południe” to klasyczne filmy gatunkowe Złotej Ery Hollywood, pokazywane w poniedziałek 23 listopada, w środę 25 listopada i w czwartek 26 listopada o godz. 17:30 w Sali Solaris Kina Kosmos w Katowicach. Każdy z nich na swój sposób porusza temat pustki: od pustych i miałkich relacji międzyludzkich, przez ucieczkę od rzeczywistości w kojący świat fantazji, po namacalną samotność bohatera i pustkę świata przedstawionego. Niezłomny bohater westernu, szeryf Will Kane, postąpi, jak należy, i nie ucieknie przed odpowiedzialnością, mimo że wszyscy mieszkańcy miasteczka się od niego odwrócili.

Festiwal zaprasza do wspólnego eksplorowania filmowej pustki: moralnego rozkładu, konsumpcjonizmu, utraconych wartości, niepewności, samotności i bezsensu świata, ale też wierności sobie i wyznawanym zasadom, honoru, zadośćuczynienia oraz wiary w to, że zawsze warto być dobrym, uprzejmym i uczciwym.