Betonowy schron bojowy z 1939 roku w Węgierskiej Górce, dziś zabytek i muzeum obrony granicy.
Schron „Wędrowiec” to jeden z czterech ciężkich schronów bojowych w Węgierskiej Górce, które we wrześniu 1939 roku broniły południowej granicy Polski. Dziś jest zabytkiem wpisanym do rejestru i miejscem pamięci o obronie tej linii.
Schron zbudowano z betonu w 1939 roku w dolinie rzeki Żabnicy. Był jednokondygnacyjny i pełnił jednocześnie funkcję schronu dowodzenia oraz schronienia dla piechoty. Jego wyposażenie obejmowało armatę przeciwpancerną 37 mm Bofors wz. 38, trzy ciężkie karabiny maszynowe wz. 30 i lekki karabin maszynowy wz. 28, a także miotacze rakiet oświetlających, zsyp na granaty i optyczną stację łączności.
Załogą dowodził kapitan Tadeusz Semik, zastępca dowódcy 151. kompanii fortecznej „Węgierska Górka”. Schron bronił się przed atakami 7. Bawarskiej Dywizji Piechoty, razem z sąsiednim schronem „Włóczęga”. Poddał się 3 września 1939 roku około godziny 17, po uszkodzeniu armaty i wyczerpaniu amunicji. Źródła podają różne szacunki strat niemieckich, od 200 do 300 ludzi, a po wyjściu z obiektu obrońcy byli traktowani brutalnie. Szersze tło tych walk opisujemy w artykule o wrześniu 1939 w Węgierskiej Górce.
W 1993 roku w schronie utworzono muzeum pamiątek związanych z obroną. Obiekt wpisano do rejestru zabytków pod numerem A/864/2021 w sierpniu 2021 roku. Muzeum działa w miesiącach letnich.
W okolicy leży Kościół Przemienienia Pańskiego, około 2 km od schronu.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się