Dawna huta w Gliwicach założona w 1867 roku, z której zachowały się wieża wodna i zabytkowy budynek dyrekcji.
Huta Gliwice to dawny zakład hutniczy, który działał od drugiej połowy XIX wieku do 2000 roku. Z całego kompleksu zachowały się dziś dwa obiekty: wieża wodna i budynek dyrekcji. Reszta terenu po zamknięciu huty długo stała pusta.
W 1867 roku dwaj niemieccy przemysłowcy, Salomon Huldschinsky i Albert Hahn, założyli w Gliwicach wytwórnię rur pod nazwą Hahn und Huldschinsky. W 1889 roku zakład rozbudowano o stalownię z czterema piecami martenowskimi i walcownię uniwersalną, a produkcja obejmowała też koła kolejowe i obręcze do zestawów kołowych. W 1894 roku firmę przekształcono w spółkę akcyjną, a w 1904 roku weszła ona w skład koncernu Oberschlesische Eisenbahn-Bedarfs AG.
W czasie pierwszej wojny światowej zakład przestawiono na produkcję wojenną, głównie pocisków artyleryjskich i części do armat, a załoga liczyła wtedy 6500 robotników. W czasie drugiej wojny światowej huta zatrudniała 20 tysięcy osób. Po 1945 roku nosiła nazwę Huta 1 Maja i produkowała między innymi zestawy kołowe dla kolejnictwa. Zakład zamknięto w 2000 roku, a w 2015 roku spółka została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego po zakończeniu postępowania upadłościowego.
Zachowana wieża wodna powstała na początku XX wieku, gdy huta wprowadziła zamknięty obieg wody. Obok zachował się reprezentacyjny budynek dyrekcji z 1908 roku, wzniesiony przy dzisiejszej ulicy ks. Herberta Hlubka. Na pozostałym terenie miało powstać centrum handlowe, ale inwestor wycofał się z budowy.
To teren po dawnym zakładzie, a nie miejsce z ofertą zwiedzania: żadne ze źródeł nie podaje, by obiekty były udostępnione, więc obejrzeć je można z zewnątrz, bez wchodzenia do wnętrz.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się