Kościół parafialny w centrum Pszczyny, odbudowany w 1754 roku po pożarze, z kryptą, w której spoczęło trzynastu członków rodu Promnitzów.
Kościół Wszystkich Świętych stoi w samym centrum Pszczyny, kilkadziesiąt metrów od zamku. Pierwsza wzmianka o świątyni pochodzi z 1326 roku, ale dzisiejszy wygląd to efekt odbudowy po pożarze z 1748 roku.
Po pożarze miasta w 1622 roku kościół odbudował Jerzy Walentyn Meyer z Morawskiej Ostrawy. Kolejny pożar w 1748 roku zniszczył budynek niemal całkowicie; odbudowę ukończono w 1754 roku pod kierunkiem Christiana Jähnego, nadwornego architekta Promnitzów, z wykorzystaniem murów starej świątyni. Później przebudowywano go jeszcze w latach 1791, 1814, 1849 (nadbudowa wieży) oraz 1930-1931, gdy dodano kaplicę od południa i zakrystię od północy. W 1957 roku podczas restauracji zniszczono barokową dekorację stiukową stropu.
Kościół jest murowany z cegły i otynkowany, z kwadratową wieżą zwieńczoną baniastym hełmem. We wnętrzu zachował się późnobarokowy, dwupoziomowy chór muzyczny z XVIII wieku, wsparty na sześciu okrągłych słupach. Główny ołtarz jest późnobarokowy; jego obraz z 1815 roku namalował Franciszek Frümel z Fulneku. W lewym ołtarzu bocznym wisi obraz Matki Bożej Przedziwnej (Pszczyńskiej) z 1764 roku. Północną kaplicę Matki Boskiej Różańcowej z 1692 roku zamyka wczesnobarokowa kuta krata z XVII wieku.
Pod kościołem znajduje się krypta z sarkofagami panów na Pszczynie z rodu Promnitzów, w której spoczęło trzynastu członków rodu. W wieży wiszą cztery dzwony; dwa większe odlano w 1651 roku z fundacji Franciszka Hermana Promnitza. W kościele odbywają się koncerty organowe, a od 2004 roku festiwal muzyki kameralnej „Musica da Chiesa”.
Po sąsiedzku stoi kościół ewangelicki, a krótki spacer prowadzi do synagogi i Zagrody Wsi Pszczyńskiej.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się