Mury miejskie w Będzinie

Mury miejskie w Będzinie wzniesiono w latach 60. XIV wieku z polecenia Kazimierza Wielkiego. Do dziś zachował się niewielki odcinek z dwiema częściowo zrekonstruowanymi basztami na planie prostokąta. Owalny kształt dawnego miasta, które obejmowało około 7 hektarów, jest nadal czytelny w układzie ulic.

Budowa i losy murów

Budowę murów odnotowali Janko z Czarnkowa w „Kronice Polskiej” i Jan Długosz. Stanęły w miejscu wcześniejszych umocnień drewnianych i łączyły się z murami zamku królewskiego. W obwarowaniach były dwie bramy: Sławkowska (Krakowska) i Bytomska (Wrocławska). W 1655 roku mury częściowo zniszczono, a w 1823 roku istniała już tylko ich część południowo-wschodnia i wschodnia. Bramy się nie zachowały.

Jak wyglądały i co zostało

Mury zbudowano z kamienia łamanego na zaprawie wapiennej. Miały grubość około 1,8-1,9 metra, a baszty rozmieszczono co około 60 metrów. W latach 1952-1956 odtworzono niewielką część murów, w tym jedną z baszt. W 2011 roku odbudowano odcinek w rejonie ulic Modrzejowskiej i Zawale, zgodnie ze średniowiecznym przebiegiem. Ma ponad 170 metrów długości, a wysokość z krenelażem dochodzi do 7 metrów w najwyższej partii, przy górnej baszcie.

Praktycznie

• Mury można obejrzeć z zewnątrz, spacerując po dawnym obrysie miasta; o szczegóły wejścia i dostępności warto zapytać w urzędzie miasta.
• Tuż obok, około 400 m dalej, wznosi się zamek w Będzinie, z którego murami łączyły się dawne fortyfikacje miasta.