Neobarokowy pałac rodziny fabrykantów z przełomu XIX i XX wieku w Sosnowcu, z zachowanymi salami reprezentacyjnymi.
Pałac Dietla to neobarokowa rezydencja rodziny fabrykantów, stojąca przy ulicy Stefana Żeromskiego 2a w Sosnowcu. Jest wpisany do rejestru zabytków, a jego wnętrza zachowały część dawnego wyposażenia i wystroju.
Henryk Dietel (ur. 1838 według strony pałacu, 1839 według innych źródeł; zm. 1911), pochodzący z saksońskiej rodziny przemysłowców, przybył do Sosnowca w czerwcu 1878 roku i założył przędzalnię wełny czesankowej. Równocześnie budował rodzinny dom. W połowie lat 80. XIX wieku niewielki dom przebudowano na jednopiętrowy budynek, do którego dobudowano neorenesansową bryłę pałacu. Pierwsze plany z lat 80. sygnował Stanisław Waligórski, a pierwszy projekt rozbudowy powstał w 1890 roku.
Ostatnia przebudowa, na przełomie XIX i XX wieku, ujednoliciła elewacje: północną część nadbudowano do wysokości południowej, a neorenesans ustąpił neobarokowi z elementami neorokoka. Po pożarze dachu w 1900 roku pałac dostał wysoki dach z lukarnami i attykę z girlandami i wazonami. Około 1900 roku powstał też otoczony murem park z oranżerią i elementami małej architektury. Pałac należał do zespołu patronackiego razem z parkiem, dawną fabryką, osiedlem robotniczym i kościołem ewangelickim.
Reprezentacyjne sale znajdują się na pierwszym piętrze. Najważniejsza jest dwukondygnacyjna sala balowa z lustrami i sztukateriami, balkonem, parkietem z gwiaździstą rozetą i dwoma kryształowymi żyrandolami. Dobudowano ją razem z oranżerią w 1894 roku. Zachowała się znaczna część jej dębowego wyposażenia.
W neobarokowej jadalni, zwanej też salą holenderską, ściany pokrywa dębowa boazeria z wkomponowanymi kredensami, a płyciny nawiązują do malarstwa z Delft. Neoromański pokój fajkowy ma boazerię z motywami roślinnymi i zwierzęcymi oraz dwa witraże. Gabinet secesyjny łączy z jadalnią masywne rozsuwane drzwi. Zachowała się też pałacowa łazienka, którą wykorzystano w filmie "Między ustami a brzegiem pucharu".
Rodzina Dietlów mieszkała tu do 1945 roku. W styczniu tego roku pałac zajęła radziecka komendantura NKWD, a wiele fragmentów budowli i wyposażenia zniszczono. Do 1997 roku mieściła się w nim szkoła muzyczna. Od 1997 roku obiekt jest w rękach prywatnych i od tego czasu trwa jego renowacja. W sąsiedztwie leży Park Dietla.
Niedaleko stoi też Zamek Sielecki.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się