Pałac w Pogrzebieniu

Pałac w Pogrzebieniu stoi w gminie Kornowac, w powiecie raciborskim. To neorenesansowa rezydencja we włoskim stylu willowym, związana z kilkoma rodami śląskiej szlachty i przemysłowców. Wpisano ją do rejestru zabytków, a datowanie rejestrowe obejmuje lata 1885-1887.

Dzieje pałacu

Pierwotnie był to jednopiętrowy budynek z 1858 roku. Pierwszymi właścicielami byli Larischowie, a ich córka Luiza w 1815 roku wyszła za poetę Josepha von Eichendorffa. W latach 1882-1915 majątek należał do rodziny Baildonów, z której Artur von Baildon kupił go dla swojego jedynego syna. Kolejnymi właścicielami byli Voigtowie, a w 1928 roku posiadłość sprzedano spółce parcelacyjnej „Ślązak”.

W latach 1930-1939 działało tu Małe Seminarium Duchowne salezjanów. W czasie II wojny światowej w pałacu urządzono obozy przejściowe, najpierw dla niemieckich reemigrantów z Besarabii i Bukowiny, później dla ludności polskiej, a na końcu obóz dla dzieci. Od 1946 roku obiekt należy do sióstr salezjanek.

Jak wygląda

Obecny kształt pałac zawdzięcza przebudowie z lat 1885-1886: dobudowano wtedy piętro i nadano budynkowi cechy neorenesansu. Wnętrza zdobią marmurowe schody prowadzące na piętro. Budynek jest ceglany. Obok rośnie stary jesion, najgrubsze i najstarsze drzewo w gminie, o obwodzie pnia przekraczającym pięć metrów.

Praktycznie

• Adres: Brzezka 9, Pogrzebień.
• Budynek jest czynnym domem zakonnym, więc zwiedzanie wnętrz nie jest przewidziane. Pałac ogląda się z zewnątrz, a o możliwość wejścia warto zapytać wcześniej u sióstr.
• W okolicy, niecały kilometr od pałacu, stoi wieża widokowa w Pogrzebieniu, a Racibórz z zamkiem leży około sześciu kilometrów dalej.