Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego

Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego został utworzony 16 czerwca 1998 roku. Obejmuje 386,20 km² w Beskidzie Śląskim, a wokół niego leży jeszcze 222,85 km² otuliny. Zarządza nim Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Śląskiego.

Gdzie leży park

Park rozciąga się na terenie trzynastu gmin, wśród nich Bielska-Białej, Szczyrku, Węgierskiej Górki, Milówki, Istebnej, Wisły, Ustronia, Brennej, Buczkowic, Goleszowa, Jaworza, Lipowej i Radziechów-Wieprza. Dlatego nie ma jednego wejścia: do jego części trafia się z kilku miejscowości, a z okolic Szczyrku, Wisły czy Brennej to właśnie park jest tłem krajobrazu.

Pasma i szczyty

W granicach parku leżą główne pasma Beskidu Śląskiego: Czantoria, Barania Góra, Klimczok, Równica, Skrzyczne i Stożek Wielki. W okolicy Brennej znajduje się Przełęcz Salmopolska, a w niewielkiej odległości Skrzyczne, które wymieniane jest wśród pasm parku.

Osiem rezerwatów przyrody

Na terenie parku działa osiem rezerwatów: Barania Góra (383,04 ha, utworzony w 1953 roku), Czantoria (97,71 ha), Dolina Łańskiego Potoku (46,89 ha), Jaworzyna (40,03 ha), Kuźnie (7,22 ha), Stok Szyndzielni (54,96 ha), Wisła (17,61 ha) i Zadni Gaj (6,39 ha). W rezerwatach obowiązują odrębne zasady ochrony, dlatego sprawdź je u zarządcy przed wejściem poza główne szlaki.

Praktycznie

• Położenie: Beskid Śląski, m.in. powiat cieszyński; punkt opisu leży w gminie Brenna.
• Szlaki, zasady wstępu do rezerwatów i aktualne ograniczenia sprawdzisz u zarządcy, czyli w Zespole Parków Krajobrazowych Województwa Śląskiego.
• Przed wyjściem w góry sprawdź prognozę pogody i stan szlaków.