Park wokół zamku w Raciborzu, w którym rosną ponad 200-letnie czarne topole z dawnego łęgu
Park Zamkowy to zieleń w centrum Raciborza, na prawym brzegu Odry, w dzielnicy Ostróg. Otacza zamek w Raciborzu oraz stadion ośrodka sportu i rekreacji, więc spacer po alejkach łatwo połączyć ze zwiedzaniem zamkowego wzgórza.
Park zajmuje teren dawnego łęgu wierzbowo-topolowego, a część drzew to naturalne pozostałości tego lasu. Najcenniejsze są ponad dwadzieścia czarnych topól, których pnie mają od 4 do ponad 6 metrów w obwodzie, a wysokość przekracza 20 metrów. Najstarsze egzemplarze liczą ponad 200 lat. Wiele z nich jest w złej kondycji: mają połamane konary, wypróchniałe pnie i nietypowe narośla na korze.
Drzewostan jest zróżnicowany. Rosną tu klon pospolity, jawor, jesion wyniosły, dąb szypułkowy i czerwony, lipa drobnolistna, wiąz, kasztanowiec biały, orzech włoski, robinia akacjowa, wierzba płacząca i krucha, olsza czarna oraz kilka gatunków topoli. Rzadziej trafiają się klon srebrzysty, buk pospolity i surmia. Są też ozdobne krzewy i iglaki, kwietniki, trawniki i łąki. Wiosną w runie kwitną zawilce i kokorycz pusta.
Przy skrzyżowaniu ulic Zamkowej i Armii Krajowej rośnie dąb błotny, który w 1992 roku uchwałą rady miasta uznano za pomnik przyrody. Ma ok. 110 lat, 310 cm w obwodzie pnia i 16 m wysokości. Drzewo jest niekompletne: zachował się pniak i około 40 procent korony, ale jego stan zdrowotny oceniono jako zadowalający. Chroniono go jako pozostałość pierwotnego układu parku i starodrzewu wokół zamku. Kolejne jesiony, dęby szypułkowe i czerwone są rozważane jako kandydaci do tej samej ochrony.
W parku stoi też pomnik Powstańców Śląskich, odsłonięty w 1958 roku w miejscu, gdzie Niemcy pochowali uczestników trzeciego powstania śląskiego. Sam park jest wpisany do rejestru zabytków i datowany na przełom XIX i XX wieku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się