Neorenesansowy ratusz z 1898 roku z prawie czterdziestometrową wieżą i herbami z piaskowca.
Ratusz w Tarnowskich Górach stoi przy Rynku 4 i jest drugim ratuszem w historii miasta. Neorenesansowy, trzykondygnacyjny gmach z prawie czterdziestometrową wieżą otwarto w 1898 roku. Do dziś mieszczą się w nim władze miejskie.
Na miejscu ratusza stał wcześniej sąd powiatowy, a jeszcze wcześniej Górnośląska Szkoła Górnicza. Magistrat pod kierunkiem burmistrza Simona Kotitschkego kupił działkę po sądzie w 1894 roku i rozebrano stary budynek. Projekt przygotował berlińczyk Herman Guth, a budowę rozpoczętą w 1896 roku prowadził Carl Benjamin Szametike. Pożar spowodowany nieostrożnością robotników zniszczył w 1897 roku hełm wieży, a gotowy ratusz otwarto 11 sierpnia 1898 roku.
Fasadę łączy trzy materiały: czerwona cegła klinkierowa, śląski granit w cokole i dolnośląski piaskowiec w herbach i emblematach. Herby wyrzeźbił berliński nadworny kamieniarz Matthias Carl Schilling. W niszy elewacji od 1899 roku stał posąg księcia Jerzego Hohenzollerna z Ansbachu, dar władz powiatu. Usunięto go w 1934 roku, w czasie okupacji odtworzono kopię, a w 1957 roku znów zdjęto. W 1958 roku zastąpiła go rzeźba gwarka.
Pierwotnie na parterze mieściły się sklepy, na pierwszym piętrze urzędy, a na drugim mieszkanie burmistrza i sala posiedzeń rady. Sala została zmieniona podczas remontu w 1925 roku i ma drewniane boazerie i drewniane sklepienie. W 1899 roku odbył się tu pierwszy zjazd przedstawicieli Górnego Śląska. Zachowała się kuta balustrada na klatce schodowej, którą w czasie II wojny ozdobiały sceny z historii miasta namalowane przez Józefa Machwitza.
Dach naprawiono, a wieżę odbudowano w 1994 roku, główną elewację odnowiono w 2010 roku. Ratusz jest wpisany do rejestru zabytków.
Z ratusza do placu Gwarków jest około dwustu metrów, a dwa kilometry dalej leży Zabytkowa Kopalnia Srebra.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się