Główny plac Raciborza z kolumną maryjną z lat 1725-1727, odbudowany po 1945 roku.
Rynek w Raciborzu to duży, prostokątny plac w centrum miasta, otwarty od północy w stronę dzielnicy Ostróg. Był centralnym placem średniowiecznego układu miasta i do dziś jest jego główną przestrzenią publiczną.
W średniowieczu środek rynku był zabudowany. Stał tam ratusz, wzmiankowany w 1361 roku, dom kupców znany z dokumentu z 1313 roku, a wokół murowane sukiennice, wymienione w 1293 roku. Rynek wypełniały też stragany, kramy i ławy. W 1488 roku pożar strawił wschodnią pierzeję, ratusz i budy kramarskie. Budowle w środku placu zniknęły najprawdopodobniej po pożarze w 1722 roku i od tego czasu rynek jest placem otwartym. Najstarszy plan rynku powstał w 1750 roku i pokazuje trzy ulice odchodzące od placu: Odrzańską, Nową i Rzeźniczą.
Na środku stoi późnobarokowa Kolumna Matki Boskiej, wykonana w latach 1725-1727 przez austriackiego artystę Johanna Melchiora Österreicha. Przy rynku mieszkały rodziny kupieckie: w kamienicy na miejscu dzisiejszego Domu Towarowego Bolko 29 maja 1846 roku koncert fortepianowy dał Ferenc Liszt, a w willi Gaszynów 10 października 1846 roku zatrzymał się podczas przejazdu król pruski Fryderyk Wilhelm IV. Przy rynku od XVII wieku działały apteki, a "Pod Złotym Aniołem" funkcjonowała nieprzerwanie od 1694 roku do 1945 roku.
W 1945 roku rynek mocno ucierpiał: ratusz i wiele budynków spłonęło, ocalał tylko jeden budynek (Rynek 3). Pierwszym odbudowanym po wojnie gmachem była siedziba banku PKO, w 1949 roku. Później odbudowano pierzeję zachodnią, próbując zachować kształt dawnej zabudowy; sukiennice ozdobiono neorenesansowymi attykami, a po przeciwnej stronie rynku stylizowanych sukiennic nie odtworzono.
Przy placu stoją kościoły św. Jakuba i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, a niedaleko Muzeum w Raciborzu i zamek nad Odrą. Po drugiej stronie wiedzie droga do parku im. Miasta Roth.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się