Sosnowiec Główny

Dworzec Sosnowiec Główny to piętrowy budynek w stylu neoklasycystycznym z 1859 roku, przy ulicy 3 Maja 16. Stoi przy Placu Powstańców Styczniowych i jest wpisany do rejestru zabytków. Powstał razem ze stacją, która dała początek miastu.

Stacja graniczna, która zrobiła miasto

Stację otwarto 24 sierpnia 1859 roku przy połączeniu Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej z Koleją Górnośląską jako dużą stację graniczną z komorą celną. Po otwarciu połączenia większość ruchu towarowego między Prusami a Królestwem Polskim szła przez Sosnowiec, a nie przez Maczki. W 1868 roku stacja przyjmowała 25 razy więcej towarów i trzy razy więcej pasażerów niż stacja Granica. Wokół powstały banki, hotele i sklepy, a miasto otrzymało prawa miejskie w 1902 roku.

Budynek

Dworzec wzniesiono prawdopodobnie według projektu włoskiego architekta Henryka Marconiego, a jego plan wzorowano na gmachu Dworca Wiedeńskiego w Warszawie. Dominują formy klasycystyczne. W środku mieściły się poczekalnie trzech klas, pokoje dla dostojników, ekspedycja celna, biuro paszportowe, mieszkania i restauracja. Przed pierwszą wojną światową dobudowano halę główną i nowe wejście. Z kolei w latach 60. i 70. XX wieku rozebrano część budynku od strony północno-wschodniej, a w latach 1997-2002 odnowiono wnętrza i fasadę. W latach 2005-2012 dworzec figurował na Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego.

Noc powstańcza

W nocy z 6 na 7 lutego 1863 roku na stacji doszło do bitwy powstańców styczniowych z rosyjską załogą. Powstańcy przyjechali z Maczek pociągiem, zdobyli dworzec i komorę celną, a plac przed budynkiem nosi dziś imię Powstańców Styczniowych.

Praktycznie

• Dworzec jest czynny jako stacja kolejowa, więc zabytkowy budynek ogląda się przy okazji podróży; wnętrza są dostępne jak w każdym dworcu.
• W pobliżu stoi Bazylika Katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu, około 600 m od dworca.
• Spacer trwa krótko do Parku Dietla, który leży około kilometra stąd.