Główny plac Tarnowskich Gór z domami gwarków z XVI wieku i ratuszem z końca XIX wieku.
Rynek w Tarnowskich Górach to trapezowy plac o długości 108 m, wokół którego stoją domy gwarków z XVI i XVII wieku, ratusz z lat 1896-1898 i kamienice podcieniowe. To główny plac miasta, które wyrosło z górnictwa kruszców.
Pierwszym rynkiem był dzisiejszy plac Gwarków, ale gwałtowny rozwój miasta sprawił, że wytyczono nowy, główny rynek. W 1548 roku poszerzono go na wschód. Mieściły się tu Urząd Górniczy, sąd, starostwo ziemi bytomskiej i rada miejska, a wokół stawiali kamienice najbogatsi mieszczanie, gwarkowie. Rynek ma kształt trapezu o szerokości 75 m w części zachodniej i 52 m we wschodniej. Nieregularność wynika z tego, że prace górnicze toczyły się nawet w ścisłym śródmieściu, a gwarkowie budowali domy obok szybów, nie według ustalonego porządku.
Na zachodzie stoi drewniany kołowrót studni na kamiennej podmurówce, z lat 50. XX wieku, odtworzony według starych rycin; wokół zachowano fragment XIX-wiecznego bruku. Na płycie jest też pomnik bryły kruszcu wydobytej w XV wieku przez chłopa Rybkę, a w 2015 roku przy podcieniach odsłonięto rzeźbę gwarka. Krzyż z 1858 roku upamiętnia założenie miasta przez księcia Jana Opolskiego i margrabiego Jerzego Hohenzollerna. Na przełomie lat 2020 i 2021 przebudowano wschodnią część płyty, dodając ławki, donice i zdrój uliczny.
Kilkaset metrów od rynku zaczyna się podziemny świat górniczy: Zabytkowa Kopalnia Srebra i Królewska Kopalnia Fryderyk. Niedaleko stoi też synagoga.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się