drewniany kościół odpustowy z 1724 roku, związany z legendą o objawieniu przy dębie
neogotycki ceglany kościół z lat 1907-1908, wzniesiony za pieniądze książąt Hohenlohe
pałac w parku krajobrazowym, od 1953 roku siedziba zespołu Śląsk
drewniany kościół odpustowy z 1724 roku, związany z legendą o objawieniu przy dębie
neogotycki ceglany kościół z lat 1907-1908, wzniesiony za pieniądze książąt Hohenlohe
pałac w parku krajobrazowym, od 1953 roku siedziba zespołu Śląsk
Architektura w Koszęcinie: pałac, w którym działa zespół Śląsk, neogotycki kościół z cegły i drewniana świątynia z 1724 roku.
Koszęcin ma w swojej zabudowie trzy odmienne style. Pałac sięga początku XVII wieku, drewniany kościół odpustowy jest o stulecie młodszy, a ceglana świątynia neogotycka to początek XX wieku.
Pałac przy ulicy Zamkowej 3 przebudowano w latach 1828-1830 w duchu neoklasycyzmu. Stał tu najpierw drewniany zamek, który spłonął w 1603 roku, a murowany ukończył w 1605 Andrzej Kochcicki. Od 1953 roku rezyduje w nim Zespół Pieśni i Tańca Śląsk imienia Stanisława Hadyny.
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa wzniesiono w latach 1907-1908 z cegły, według projektu Ludwiga Schneidera. Neogotycka bryła ma jedną wieżę i stoi obok plebanii z 1899 roku. Największym fundatorem był książę Hohenlohe, a od 1998 roku zespół chroni rejestr zabytków.
Kościół Świętej Trójcy z 1724 roku jest drewniany i należy do Szlaku Architektury Drewnianej. Zastąpił starszą świątynię z XVI wieku. Wiąże się z nim podanie o objawieniu przy dębie.
Więcej o zespole przeczytasz w artykule Zespół Pieśni i Tańca Śląsk: od Hali Mirowskiej do pałacu w Koszęcinie. Inne tego typu budowle opisuje strona architektura na Śląsku, a miejscowość atrakcje Koszęcina.
Siedzibę ma tu Zespół Pieśni i Tańca Śląsk imienia Stanisława Hadyny, od 1953 roku.
Kościół Świętej Trójcy z 1724 roku, odpustowy, na Szlaku Architektury Drewnianej.