Zabytki
neobarokowy dom gościnny Donnersmarcków z czerwonej cegły w parku w Świerklańcu
Kościoły i klasztory
neogotycki kościół pałacowy i rodowe mauzoleum Donnersmarcków projektu Raschdorffa
Zabytki
sztuczne ruiny neogotyckiej budowli rodu Donnersmarcków, z zachowaną basztą
Architektura w Świerklańcu to ślady rodu Donnersmarcków: neobarokowy Pałac Kawalera, neogotycki kościół z mauzoleum i sztuczne ruiny w lesie.
Świerklaniec był siedzibą książęcej rodziny Henckel von Donnersmarck. Zachowane obiekty pokazują, jak rezydencja wyglądała i co ją otaczało.
W zabytkowym parku, przy ulicy Parkowej 30, stoi Pałac Kawalera, neobarokowa rezydencja z czerwonej cegły. Ernst von Ihne zaprojektował go jako dom dla gości książęcej rodziny, a wzniesiono go na początku XX wieku, w latach 1903-1906. Należy do najlepiej zachowanych budynków dawnego zespołu rezydencjonalnego.
W północnej części parku, pod numerem 38a, stoi kościół Dobrego Pasterza z mauzoleum połączonym krużgankiem. Neogotycką świątynię wzniesiono w latach 1896-1897 według projektu Juliusa Carla Raschdorffa; dziś jest kościołem filialnym parafii katolickiej.
Na wschód od Orzecha, tuż przy granicy ze Świerklańcem, stoją romantyczne ruiny: XIX-wieczna imitacja zamku, z której została głównie wysoka baszta. Historię upadku i powrotu pałacowej bramy opisuje artykuł Pałac w Świerklańcu zwany Małym Wersalem. Inne zabytki znajdziesz w dziale architektury i na stronie Świerklańca.
Zlecił go Guido Henckel von Donnersmarck jako dom gościnny, a zaprojektował Ernst von Ihne.
Nie. To sztuczna budowla z XIX wieku, imitująca średniowieczny zamek, który nigdy nie istniał.
