park z 1898 roku na dawnym cmentarzu cholerycznym, z Domem Muzyki i lodowiskiem
park z 1899 roku z alejami pomnikowych kasztanowców i platanów w centrum miasta
plac z kamienicami z XIX i XX wieku i pomnikiem lotników, przy starej fabryce
park z 1898 roku na dawnym cmentarzu cholerycznym, z Domem Muzyki i lodowiskiem
park z 1899 roku z alejami pomnikowych kasztanowców i platanów w centrum miasta
plac z kamienicami z XIX i XX wieku i pomnikiem lotników, przy starej fabryce
Parki w Bielsku-Białej to dwa stuletnie parki w śródmieściu, Słowackiego i Włókniarzy, oraz zielony plac Żwirki i Wigury.
Trzy miejsca leżą na dwóch historycznych przedmieściach. Dwa pierwsze to klasyczne parki z końca XIX wieku, trzeci to plac, więc różni się charakterem.
Park im. Juliusza Słowackiego pochodzi z 1898 roku i leży na historycznym Dolnym Przedmieściu, w czworoboku ulic Słowackiego, Chopina, Lubertowicza i Piastowskiej. Są w nim dwie fontanny, lodowisko, boiska Orlik i Dom Muzyki.
Park Włókniarzy pochodzi z 1899 roku i leży na Żywieckim Przedmieściu, przy rzece Białej, w otoczeniu ulic Partyzantów, 1 Maja i Leszczyńskiej. Dawniej znano go jako Planty Blichowe. Zachował pomniki przyrody i ma pomnik Mickiewicza.
Plac Żwirki i Wigury to miejsce w śródmieściu, otoczone kamienicami z przełomu XIX i XX wieku, z pomnikiem lotników. Dzisiejszy układ tworzą skwer, parking i czteropasmowa ulica, więc to raczej przystanek niż miejsce na dłuższy spacer.
Park Słowackiego, z 1898 roku. Park Włókniarzy powstał rok później.
Na stronie miasta Bielsko-Biała i w ogólnym zestawieniu parków.