Kościoły i klasztory: Tarnowskie Góry

Kościoły i klasztory w Tarnowskich Górach: gotycki kościół w Starych Tarnowicach, ewangelicka świątynia przy Rynku i kaplice w dzielnicach.

Tarnowskie Góry mają kilkanaście kościołów i kaplic, od końca XIV wieku po początek XX wieku. Ich losy splatają się z historią górniczego miasta: część stawiali ewangelicy, część fundował hrabia Guido Henckel von Donnersmarck. Zwiedzanie najłatwiej podzielić według dzielnic.

Który kościół w Tarnowskich Górach jest najstarszy?

Najstarszy jest kościół św. Marcina w Starych Tarnowicach, zbudowany pod koniec XIV lub na początku XV wieku. Wśród najstarszych murowanych świątyń śródmieścia jest też kościół Apostołów Piotra i Pawła, a ewangelickie początki ma kościół św. Anny.

Zespół kościoła św. Marcina stoi przy Niedziałkowskiego, za murem dawnego cmentarza, obok gródka dawnych właścicieli wsi. To gotycko-barokowa budowla z kamienia wapiennego, z freskami z 1707 roku. Dziś służy jako kościół filialny i kaplica cmentarna. Kościół Apostołów Piotra i Pawła przy Gliwickiej ma renesansowy rdzeń, neoromańską przebudowę, zegar z 1586 roku i organy o czterdziestu trzech głosach.

Kościół św. Anny przy Gliwickiej 35a powstał w latach 1617-1619 jako ewangelicki, a od 1653 roku jest katolicki. Stanął za dawnymi murami miasta, na cmentarzu ewangelickim przy Bramie Wrocławskiej, późniejszej Gliwickiej.

Jakie kościoły ewangelickie i neogotyckie warto zobaczyć?

Przy Rynku stoi kościół ewangelicki, a w dzielnicach dwa kościoły fundowane przez Donnersmarcków: neogotycki w Reptach Śląskich i nowy kościół św. Marcina. Pierwszy zobaczysz w ramach spaceru po centrum, dwa pozostałe wymagają dojazdu.

Kościół Zbawiciela przy Rynku 9 to ceglana świątynia ewangelików, której początki sięgają 1780 roku. Na początku XX stulecia, w 1900 roku, nadano jej neoromański wygląd. Ma jedną wieżę i sygnaturkę, a jest wpisany do rejestru zabytków. Z rynkiem i szkołą górniczą wiąże ją artykuł o tarnogórskim Rynku.

Kościół św. Mikołaja w Reptach Śląskich z lat 1867-1871 wyróżnia bryła z białego kamienia i czerwonej cegły, a fundował go hrabia Guido Henckel von Donnersmarck. Nowy kościół św. Marcina w Starych Tarnowicach z lat 1899-1902 zaprojektował Ludwig Schneider, a koszty pokrył ten sam hrabia. Styl łączy cechy neoromańskie i neogotyckie.

Jakie kaplice i kościoły stoją w pozostałych dzielnicach?

W Strzybnicy, Bobrownikach Śląskich i Osadzie Jana zobaczysz pięć mniejszych i nowszych budowli: dwie kaplice, dwa kościoły parafialne i filialny kościół zakonny. Najłatwiej je odwiedzić w obrębie jednej dzielnicy.

W Strzybnicy stoi kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa i Matki Bożej Fatimskiej, pobłogosławiony w 1887 roku i powiększony w latach 1959-1960, oraz kaplica Matki Boskiej Bolesnej przy Kombatantów 33. Ta ośmioboczna, murowana budowla z połowy XVIII wieku ma gontowy dach i latarnię z krzyżem lotaryńskim.

W Bobrownikach Śląskich dwie budowle różnią się skalą. Kaplica przy ulicy Głównej z dolomitu ma zaledwie 3,6 metra wysokości, a kościół Przemienienia Pańskiego z lat 1910-1911 to trzynawowa bazylika z wieżą ponad 42-metrową. W Osadzie Jana działa kościół św. Jana Chrzciciela i św. Kamila z lat 1906-1907, zbudowany razem z zakładem leczniczym kamilianów, z organami Riegera z 1930 roku.

Poza kościołami warto sprawdzić zabytki Tarnowskich Gór, cmentarze i pomniki oraz obiekty industrialne.

Najczęstsze pytania

Który kościół w Tarnowskich Górach jest najstarszy?

Kościół św. Marcina w Starych Tarnowicach, zbudowany pod koniec XIV lub na początku XV wieku. Jest gotycko-barokowy i ma freski z 1707 roku.

Czy w Tarnowskich Górach jest kościół ewangelicki?

Tak, kościół Zbawiciela przy Rynku 9. Zbudowano go w 1780 roku, a w 1900 roku przebudowano w stylu neoromańskim.

Który kościół ma najwyższą wieżę?

Kościół Przemienienia Pańskiego w Bobrownikach Śląskich ma wieżę wyższą niż 42 metry. To trzynawowa bazylika z lat 1910-1911.

Gdzie zobaczyć barokową kaplicę w Tarnowskich Górach?

Kaplica Matki Boskiej Bolesnej stoi w Strzybnicy przy Kombatantów 33. Pochodzi z połowy XVIII wieku, najprawdopodobniej z 1756 roku.