Parki i przyroda: Tarnowskie Góry

Parki i przyroda w Tarnowskich Górach: Park Miejski na hałdach, hałda popłuczkowa z listy UNESCO, Repty i Doły Piekarskie. Dokąd na spacer?

Zieleń Tarnowskich Gór ma szczególny charakter, bo większość parków powstała na pozostałościach dawnego górnictwa rud ołowiu, srebra i żelaza. Obok małych skwerów jest tu park krajobrazowy o powierzchni około dwustu hektarów i stare dęby. Spacer łatwo połączyć ze zwiedzaniem tarnogórskich zabytków górniczych.

Które parki w centrum Tarnowskich Gór warto odwiedzić?

W centrum i tuż obok niego leżą trzy parki o różnym charakterze: Park Miejski na dawnych hałdach, niewielki Park Redena z zabytkową cechownią i spokojny park klasztorny kamilianów. Pierwszy z nich jest największy i najlepiej urządzony.

Park Miejski ma 21,5 hektara i leży w śródmieściu. Jego początki sięgają 1903 roku, gdy urządzono go na warpiach, czyli hałdach po dawnych kopalniach rud. Dziś jest wpisany do rejestru zabytków i należy do obiektu UNESCO. Ma wieżę widokową oraz staw z fontanną. Park Redena przy ulicy Opolskiej, o powierzchni około 2,8 hektara, wyrósł w latach 30. XIX wieku na dawnych wyrobiskach. Stoją w nim cechownia z 1812 roku i kuźnia z około 1815 roku.

Park Ojców Kamilianów to około pięciohektarowy park klasztorny z 1910 roku, na dawnym wzgórzu szubienicznym. Rosną w nim aleja lipowa i stoi Grota Lourdzka, a na terenie leży też cmentarz zakonny, więc obowiązuje tu spokój.

Gdzie w zieleni zobaczyć ślady górnictwa?

Najwięcej śladów górnictwa zobaczysz na hałdzie popłuczkowej, w Parku Kunszt i w Parku Piny. Do tego dochodzą Doły Piekarskie i dawny ogród Paulsborn z krasowym wywierzyskiem.

Hałda popłuczkowa w południowej części miasta powstała z odpadów po płukaniu rud kopalni Fryderyk. Od 2017 roku należy do światowego dziedzictwa UNESCO, ma murawy galmanowe i widok na miasto. Park Kunszt w Bobrownikach Śląskich otacza hałdę szybu Rudolphine, gdzie w 1784 roku odnaleziono pierwsze złoża rud srebra i ołowiu. W Osadzie Jana leży Park Piny, założony w połowie lat 70., z urozmaiconą rzeźbą terenu: nazwa nawiązuje do pingów, czyli płytkich, lejkowatych zagłębień.

Doły Piekarskie w Piekarach Rudnych to zespół przyrodniczo-krajobrazowy po dawnej kopalni odkrywkowej: zapadliska, doliny i strome grzbiety wokół Suchej Góry. Czeka tam ścieżka dydaktyczna. Paulsborn przy ulicy Cegielnianej założył w 1895 roku dr Paul Wossidlo. Zachował się staw i krasowe wywierzysko.

Dokąd na dłuższy spacer lub do lasu?

Na dłuższą wycieczkę wybierz park w Reptach, który zajmuje około dwustu hektarów, albo Dęby Boruszowskie z dawnego rezerwatu. Krótszy odpoczynek zapewni Park Hutnika w Strzybnicy.

Park w Reptach to dawny zwierzyniec rodu Henckel von Donnersmarck, od końca XIX wieku park krajobrazowy, wpisany do rejestru zabytków od 1966 roku. Dęby Boruszowskie w dolinie Wody Granicznej były rezerwatem w latach 1953-1992. Stare dęby rosną tam do dziś. Park Hutnika w Strzybnicy zajmuje 2,57 hektara i ma amfiteatr oraz muszlę koncertową z 1975 roku.

Przy planowaniu dnia zajrzyj do zabytków Tarnowskich Gór, industrialnych obiektów i muzeów. Podziemną trasę opisuje artykuł o Zabytkowej Kopalni Srebra.

Najczęstsze pytania

Który park w Tarnowskich Górach jest największy?

Największy jest park w Reptach, o powierzchni około 200 hektarów. Z parków miejskich największy jest Park Miejski, który ma 21,5 hektara.

Które miejsca zieleni należą do obiektu UNESCO?

Do obiektu UNESCO należą Park Miejski, założony na hałdach po kopalniach rud, oraz hałda popłuczkowa, wpisana w 2017 roku.

Gdzie w Tarnowskich Górach rosną stare dęby?

W Dębach Boruszowskich, w dolinie Wody Granicznej. Dawny rezerwat zlikwidowano w 1992 roku, ale starodrzew nadal rośnie.

Gdzie pospacerować po terenie pokopalnianym?

W Dołach Piekarskich w Piekarach Rudnych. Po wydobyciu rud zostały tam wąwozy i pagórki, a prowadzi przez nie ścieżka dydaktyczna.